Περίμενα με ιδιαίτερη αγωνία την έκτη (και τελευταία) σεζόν του House of Cards. Μάλιστα, είχα αυτή την αγωνία πριν προκύψει το θέμα με τις κατηγορίες εναντίον του Kevin Spacey. Έτσι όπως είχε μείνει η πλοκή και η εξέλιξή της στο τέλος της πέμπτης σεζόν, με την παραίτηση του Francis, είχαν μείνει σε σεναριακό επίπεδο τόσα μέτωπα ανοιχτά, που δεν μπορούσα να κάνω καμία πρόβλεψη σχετικά με την εξέλιξη της σειράς.
Με τις κατηγορίες εναντίον του Spacey όμως, και την απόλυσή του από τη σειρά ως συνέπεια αυτών, χάθηκε τελείως η μπάλα. Και δεν την χάσαμε μόνο οι θεατές. Την έχασαν και οι υπεύθυνοι της σειράς. Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο trailer της τελευταίας σεζόν, μου δημιούργησε έναν σχετικό ενθουσιασμό. Δυστυχώς, αυτός ο ενθουσιασμός δεν είχε συνέχεια.
Αρχικά, η σεναριακή τρίπλα με τον θάνατο του Francis ήταν η πιο εύκολη λύση. Τον «πέθαναν», όπως έχουν «πεθάνει» πολλούς πρωταγωνιστές, σε πολλές σειρές επειδή αυτοί δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να εμφανίζονται στη σειρά. Λίγο κλισέ, αλλά νομίζω ότι υπήρχε και μία σχετική πίεση χρόνου. Οπότε, όλα καλά σε αυτό το μέτωπο.
Κατά τη διάρκεια της έκτης σεζόν όμως, οι σεναριογράφοι έκαναν απεγνωσμένες προσπάθειες να μην εμφανιστεί ούτε η εικόνα του. Προφανώς ήταν εντολή από το ΗΒΟ αυτό. Η οποία εντολή ήταν απόφαση που πάρθηκε μετά από γνωμοδότηση νομικού και marketing τμήματος φαντάζομαι. Αλλά δεν έχει και τόση σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι το πόσο πολύ «τράβηξαν» το «μόνο ως όνομα θα εμφανιστεί σε όλη τη σεζόν». Ακόμα και όταν ο Doug παίρνει στα χέρια του το ημερολόγιο του Francis, γίνεται κάθε πιθανή και απίθανη προσπάθεια να μην ακουστεί η φωνή του. Του ζητάει η Skorsky να ακούσει από τα ακουστικά για να καταγράψει πιο γρήγορα αυτά που έχουν ηχογραφηθεί, και ο Doug αρνείται. Το στέλνει με courier στην Claire, κι εκείνη το ακούει πάλι μέσω ακουστικών.
Καλώς ή κακώς, η σειρά στιγματίστηκε από την ερμηνεία του Spacey. Οι διάλογοί του μαζί μας από την αρχή της σειράς (το breaking the fourth wall που λέμε), οι αφηγήσεις του και οι επεξηγήσεις των σχεδίων του, έπαιζαν σημαντικό μέρος στην εξέλιξη της σειράς. Και φυσικά, για πέντε σεζόν ήταν το απόλυτο επίκεντρο της σειράς. Αντιλαμβάνομαι την προσπάθεια των πάντων να αποστασιοποιηθούν από τον Spacey (κάτι που δεν συμμερίστηκε η ίδια η Wright δηλώνοντας σε επόμενες συνεντεύξεις ότι όλοι αξίζουν μία δεύτερη ευκαιρία), αλλά το παραέκαναν μέσα από αυτή τη σεζόν.
Μπορεί σεναριακά να βόλεψε που το φάντασμα του Francis εμφανιζόταν ως ιδέα ξανά και ξανά στην πορεία της Claire ως πρόεδρος των Η.Π.Α. (από τις λίγες δυνατές στιγμές της σεζόν ήταν οι σκηνές με το πουλί μέσα στον τοίχο), αλλά στην πραγματικότητα το φάντασμα του Spacey και οι απελπισμένες προσπάθειες των ιθυνόντων να μας πείσουν ότι δεν είναι εκεί, πλήγωσαν τη σειρά.
Η απόλυση του Spacey από τη σειρά είχε και αντίκτυπο στον χαρακτήρα της Claire. Η εξέλιξή της από σύντροφός του σε conniving bitch που καταφέρνει να γίνει αντιπρόεδρος (και για την πάρτη της, αλλά και για να μην έχει κανένα εμπόδιο ο Francis), ήταν από τα δυνατά χαρτιά της σειράς, πέραν του χαρακτήρα του Francis. Αλλά η μεταμόρφωσή της μεταξύ πέμπτης και έκτης σεζόν, ήταν υπερβολική. Θα μπορούσε να είχε υποστηριχτεί καλύτερα αν είχε εμφανίσει περισσότερα power drunk στοιχεία. Αλλά και πάλι, το άλμα ήταν πολύ μεγάλο και η προσγείωση απότομη.
Η είσοδος των Kinnear και Lane ως αδέρφια Shepherd δεν κορόιδεψε κανέναν. Και αν προσπάθησε το σεναριακό team να μας ρίξει στάχτη στα μάτια με την αποκάλυψη της πραγματικής μητέρας του Duncan, το μόνο που κατάφερε είναι να μας κάνει να γελάμε. Ευτυχώς που δεν τράβηξε αυτό το αστείο περισσότερο στην εξέλιξη της σειράς. Και φυσικά, ούτε να γίνει λόγος για τις ερμηνείες των Diane Lane (Annette Shepherd), Cody Fern (Duncan Shepherd), Athena Karkanis (Melody Cruz) και Boris Kodjoe (Brett Cole) που ήταν (αν θέλω να είμαι επιεικής) άνευρες και επίπεδες.
Η σειρά δεν μπόρεσε να πατήσει ούτε καν στο φεμινισμό, με την αντικατάσταση όλου του Υπουργικού Συμβουλίου από γυναίκες. Διότι, «έπρεπε» να συνεχίσει να πατάει στο «η Claire είναι σαν τον Francis, αλλά σε θηλυκή εκδοχή». Και φυσικά το φινάλε ήρθε σε μία εντυπωσιακή απογοήτευση. Κακογραμμένο και βιαστικό. Με μία δολοφονία που θα είχε περισσότερο νόημα αν η σειρά συνεχιζόταν. Αν και, πάλι θα έπρεπε να εξηγηθούν πολλά. Όπως πολλά έπρεπε να εξηγηθούν και για την εγκυμοσύνη. Και για το πώς χορηγήθηκε στην Claire μέσα στο αεροπλάνο (μάλλον), φάρμακο που επιταχύνει τη γέννα.
Κλείνοντας θέλω να αναφερθώ στη βαθμολογία του κοινού. Κυρίως στο IMDB, όπου ΟΛΑ τα επεισόδια της έκτης σεζόν έχουν πάρει πολύ κακή βαθμολογία, με εντυπωσιακότερη όλων το 2,8 του τελευταίου επεισοδίου. Κατ’ αρχάς, πιστεύω ότι πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας τη βαθμολογία του κοινού, μιας και οι σειρές απευθύνονται στο κοινό και η ύπαρξή τους εξαρτιέται από το κοινό. Από εκεί και πέρα, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και μία πιθανή τάση «εκδικητικότητας» απέναντι στους υπεύθυνους της σειράς για το πώς τελείωσαν τη σειρά.
Παρατηρήστε όμως το εξής. Η συνολική βαθμολογία της σειράς στο ίδιο site είναι 8,9. Φανταστείτε να είχε γίνει καλύτερη δουλειά σε σεναριακό επίπεδο στη τελευταία σεζόν.
