Η πανδημία μπήκε σε παύση. Δεν πέρασε, δεν τελείωσε, αλλά τη βάλαμε σε παύση. Κι έτσι, θα καταφέρουμε να πάμε και διακοπές φέτος, όλως παραδόξως. Ίσως και το μόνο θετικό από την “επικαιρότητα”. Και για αυτό δεν είμαι και τόσο σίγουρος. Πως να είμαι σίγουρος από τη στιγμή που η παύση έχει σίγουρη (;) ημερομηνία λήξης τον Σεπτέμβριο; Τουλάχιστον όμως, είναι σε παύση. Γιατί αν ξεκινήσω να γράψω για πολέμους, τιμές σε καύσιμα, τιμές σε προϊόντα supermarket, τιμές ηλεκτρικού ρεύματος, πολιτικά θέματα, αθλητικά θέματα, κοινωνικά θέματα και όλα όσα συμβαίνουν live και ταυτόχρονα γύρω μας, δε θα μείνει χώρος για τους δίσκους. Κι εδώ γράφω για δίσκους (όποτε το θυμάμαι και το καταφέρνω). Για τα υπόλοιπα, ίσως να γράψω…εν καιρώ. Το μόνο “κοινωνικό” που θέλω να πω και να κράξω είναι το εξής: αναδημοσιεύσεις από instagram διασήμων, δεν είναι ρεπορτάζ. Ξεκολλήστε. Anyway, στα ενδότερα…
The best…
Steve Vai – Inviolate (USA) – 87,16
Όλος ο δίσκος είναι ο κλασικός ήχος του Vai. Αυτόν που ξέρουμε και αγαπάμε χρόνια τώρα. Τα drums είναι ιδιαίτερα επιθετικά σε όλο το δίσκο, φέρνοντας τον ήχο πιο κοντά στο metal από ότι περίμενα. Και, πρέπει να ομολογήσω πως δε με ενοχλεί καθόλου.
Hazemaze – Blinded By The Wicked (Sweden) – 84,86
Η επιρροή των Black Sabbath είναι προφανής σε όλο το δίσκο. Ειδικά στο Sectatores et principes που ουσιαστικά έχουν γράψει-το-δικό-τους/διασκευάσει το Planet Caravan. Μοιάζουν επίσης να έχουν προσπαθήσει να δώσουν μία περισσότερο rock χροιά στο δίσκο, αλλά ο όγκος των κιθάρων και το φανταστικό μπάσο γεμίζει τόσο πολύ τον ήχο, που γέρνει ξεκάθαρα στο metal.
The Final Sleep – Vessels Of Grief (USA) – 91,91
Το Screaming In Silence με μπέρδεψε πάρα πολύ. Ακόμα δε μπορώ να καταλάβω την θέση του αλλά και το γιατί είναι σε αυτό το δίσκο. Μιας και ο υπόλοιπος δίσκος είναι ένα φανταστικό δείγμα death/doom με πολλά progressive στοιχεία (βοηθάνε οι 3 κιθαρίστες) και αυτό είναι ένα ενδιαφέρον progressive/core τραγούδι. Ο υπόλοιπος δίσκος έχει πολλές επιρροές από Opeth. Και τα riffs έρχονται συνέχεια και από παντού. Το αποτέλεσμα του να έχεις 3 κιθαρίστες στη μπάντα.
Jethro Tull – The Zealot Gene (England) – 85,49
Εξαιρετική παραγωγή που κάνει τον ήχο να ακούγεται ταυτόχρονα ίδιος και “σημερινός”. Το ύφος στους στίχους παραμένει το ίδιο, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
What I kept…
Boris – W (Japan) – 74,36
Πρέπει να το έχω ξαναγράψει. Αν ξέρεις, ξέρεις τι να περιμένεις. Αλλιώς, δεν μπορείς να παρακολουθήσεις.
Voivod – Synchro Anarchy (Canada) – 72,77
Αρκετά μοντέρνα παραγωγή, που σαν νοοτροπία είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς από τους Voivod. Ο δίσκος δε προκαλεί έκπληξη για το έτος 2022, αλλά σε αυτό έχουν παίξει ρόλο οι ίδιοι με το πόσο πρωτοποριακοί ήταν πριν 30-40 χρόνια
Gilmore Trail – Impermanence (England) – 72,77
Οι Gilmore Trail παίζουν post-rock. Και αυτό είναι ένα ρίσκο. Με τόσες μπάντες εκεί έξω να (λένε ότι) παίζουν post-rock. Αλλά αυτοί το εννούν. Έχουν πολύ ενδιαφέρουσες συνθέσεις και τα crescendo τους είναι πολύ καλά, που είναι βασικό ζητούμενο για εμένα όταν μία μπάντα λέει “παίζουμε post-rock”. Επίσης, ο ήχος στα lead μέρη είναι ο κλασικός/παραδοσιακός και θα ήθελα κάποια στιγμή ένα συγκρότημα που θα ψαχτεί λίγο παραπάνω στο θέμα.
Korn – Requiem (USA) – 78,50
Θα καταφύγω σε κλισέ. Αλλά είμαι από αυτούς που δεν πολύ-συμπαθούσα τους Korn. Και τώρα λέω “κάθε δίσκος καλύτερος από το προηγούμενο” και “δικαιώνουν τους παλιούς τους ακροατές”. Η όλη φάση με τους Korn συνεχίζει να είναι “πήγα 50 και ακόμα για τα ίδια σας λέω και φωνάζω”
The rest…
Sunczar – Bearer Of Light (Germany) – 63,94
Βασικά, stoner riffs με souther φωνητικά. Αυτό, σαν τίτλος. Και η αλήθεια είναι ότι βάσει των πληροφοριών που είχα, και της έναρξης του δίσκου, περίμενα να ακούσω stoner/doom. Το southern στοιχείο όμως είναι αρκετά έντονο (έως πολύ). Με κούρασαν όμως τα συγκεκριμένα φωνητικά και οι φωνητικές γραμμές, που δεν έχουν και τη τρομερή ποικιλία.
Earthless – Night Parade Of One Hundred Demons (USA) – 44,66
Αν ήταν ένα live μεταξύ 3-4 ατόμων, που δεν είναι συγκρότημα, που δεν έχουν ξαναπαίξει μαζί και που δε γνωρίζονται καν, θα είχε νόημα. Αλλά, μία ώρα τζαμάρισμα, με όχι πολλά πολλά και πολύ πρωτοτυπία, δεν έχει νόημα.
Possessor – The Speed Of Death (England) – 26,12
Αφού διαλύθηκαν το 2021, τι είναι αυτή η κυκλοφορία? Γιατί τόσο μπέρδεμα? Γιατί αυτή η παραμόρφωση στα φωνητικά? Πόσες φορές μπορεί να γίνει μέσα σε 4 τραγούδια το ίδιο break στα drums?
Author & Punisher – KRULLER (USA) – 66,95
Industrial ήχος, με doom φιλοσοφία. Ένας πολύ δύσκολος και “άρρωστος” δίσκος που δεν κατάφερε να με βάλει στο κλίμα του. Δεν τον “ένιωσα”. Επίσης, επειδή είμαι πολύ παρατηρητικός/αναλυτικός/επικριτικός σε ότι έχει να κάνει με διασκευές, αυτή η διασκευή στο Glorybox δεν κερδίζει κανέναν έξτρα πόντο.
Big Big Train – Welcome To The Planet (England) – 66,03
Η προσπάθεια μένει λίγο μισή. Τίποτα το ιδιαίτερο. Ούτε κάτι να σου μείνει. Για κάποιο λόγο που δε μπορώ να εξηγήσω, περίμενα πολύ περισσότερα από αυτό το δίσκο.
Wovenhand – Silver Sash (Germany) – 36,07
Καταρχάς, οι συνθέσεις είναι βαρετές. Και είναι περίεργο, γιατί η σκηνή τους, έχει πολλά να χρησιμοποιήσουν για να τις εμπλουτίσουν. Αλλά δεν περνάνε ούτε για minimal, ούτε για κανονικές. Απλά, βαρετές. Επίσης, ποτέ μου δεν κατάλαβα τα συγκροτήματα που έχουν μία παραγωγή, με κάποιο ιδιαίτερο εφέ, σε όλα τα φωνητικά του δίσκου.
Scorpions – Rock Believer (Germany) – 63,94
Θα παραδεχτώ ότι είναι ένας αξιοπρεπής και τίμιος δίσκος. Μπορεί να έχει κάποια “κόλπα” κρυμμένα για να ακούγεται έτσι, αλλά δεν θα ασχοληθώ. Είναι ότι καλύτερο έχω ακούσει από τους Scorpions από το Humanity. Και είναι 18 χρόνια από τότε. Δεν μπορεί όμως αυτός ο δίσκος να “ξεπλύνει” τις επόμενες από το Humanity 3 κυκλοφορίες (Sting In The Tail, Return To Forever και το άθλιο σαν ιδέα και αποτέλεσμα Comeblack), τις 8 διαφορετικές συλλογές από το 2004 μέχρι σήμερα, και ότι εδώ και 15+ χρόνια “αποσύρονται”.
Pike vs. The Automaton – Pike vs. The Automaton (USA) – 67,03
ΟΚ. Πανδημία, δε μπορούσε να βρεθεί με τα υπόλοιπα μέλη των High On Fire, έγραψε κάποια riffs μόνος του, έβγαλε solo δίσκο. Καλός ο δίσκος, αλλά οκ. Μέχρι εκεί. Παρόλο που είναι ο Matt Pike.
