Όταν είχε ανακοινωθεί για τον πάγκο του ΠΑΟ, είχα «ψαχτεί» λίγο. Επειδή από σχετικά μικρός και λόγω του ΝΒΑ Action, υποστήριζα τους Boston Celtics. Και θυμήθηκα ότι κάπου είχε πάρει το μάτι μου το όνομά του. Και ψάχνοντας λίγο, το βρήκα. Rick Pitino. Boston Celtics’ head coach from 1997 to 2001. Καλά, δεν έκλεισε τέσσερις σεζόν, αλλά δεν έχει σημασία. Βρήκα και το περιβόητο “Larry Bird is not walking through that door” video. Και θυμήθηκα ότι ήταν ένας από τους (πολλούς) αποτυχημένους προπονητές που έχουν περάσει από τον πάγκο των Boston Celtics. Και όχι μόνο, αλλά από τους 17 που έχουν περάσει συνολικά από τον πάγκο της ομάδας, έχει καταφέρει να είναι ένας από τους 7 που έχει αρνητικό ρεκόρ νικών ηττών (102-146). Και ο ένας από τους δύο που το έχουν καταφέρει αυτό με πάνω από 200 αγώνες στον πάγκο της ομάδας. Σημείωση: η κανονική περίοδος του ΝΒΑ έχει 82 αγώνες.
Κάπου εκεί διάβασα και έμαθα για το Hall Of Fame. Και σκέφτηκα «τι δουλειά έχει αυτός στο Hall Of Fame”. Μπαίνοντας στο site του Hall Of Fame διάβασα πως “…is considered a coach’s coach. His assistants and other associated with his program consistently move on and continue to the high level of success”. Και μετά διάβασα για τα σκάνδαλα. Αλλά αυτά πραγματικά δεν μου είπαν τίποτα. Εκείνη την περίοδο έβλεπα και το Ballers, οπότε δεν έμαθε μέσω της ιστορίας του Pitino κάτι που δεν ήξερα ή δεν μάθαινα εκείνη την περίοδο ήδη.
Pitino και ΠΑΟ…και δημοσιογράφοι
Έπιασε δουλειά στον πάγκο του ΠΑΟ και στα πρώτα παιχνίδια φάνηκε μία σημαντική διαφορά. Όχι τίποτα το εξωπραγματικό. Απλά, έβγαλε ο άνθρωπος 3-4 βασικά plays που μπορούσε εκείνο το roster του ΠΑΟ να εκτελέσει. That’s all. Είχε όμως βασικά πλεονεκτήματα στο πως θα τον έκρινε ο κόσμος. Το roster δεν ήταν δικό του, δεν είχε δουλέψει ξανά με κανονισμούς FIBA και πάει λέγοντας. Αλλά δεν ήταν αυτό το βασικό του πλεονέκτημα.
Το βασικό του πλεονέκτημα ήταν κάποιοι δημοσιογράφοι. Προσοχή: όχι όλοι, κάποιοι. Κυκλοφόρησαν διάφορα διθυραμβικά άρθρα και σχόλια για τον Pitino. Και Hall-of-famer κάθε τρείς και λίγο διαβάζαμε/ακούγαμε, και fundamentals μάθαμε σαν λέξη, και deflections μάθαμε σαν λέξη. Φυσικά τις μάθαμε, και δεν ειρωνεύομαι καθόλου. Οι περισσότεροι Έλληνες αθλητικογράφοι δεν ξέρουν την ορολογία. Ειδικά αυτοί που περιγράφουν αγώνες για την τηλεόραση. Οπότε, κατάφεραν τα παιδιά να μάθουν 2 καινούριες λέξεις. Fundamentals και deflections. Μπράβο παιδιά.
Τον έσπρωχναν όσο δεν πήγαινε οι δημοσιογράφοι. Γιατί η νίκη έχει πολλούς πατέρες, ενώ η ήττα είναι ορφανή. Αν πετύχαινε στον ΠΑΟ ο Pitino, τότε θα ανέβαιναν οι μετοχές κάποιων δημοσιογράφων. Την δημοσιογράφων που δεν είπαν στον κόσμο του ΠΑΟ «παιδιά, δεν τα καταφέρνει σε επαγγελματικό επίπεδο ο άνθρωπος», «παιδιά, στον ελεύθερό του χρόνο ο άνθρωπος γράφει βιβλία αυτοβελτίωσης, δεν πάει σε summer camps όπως πάνε άλλοι προπονητές». Τίποτα από όλα αυτά δεν είπαν. Μόνο για deflections, για την ευφράδειά του (true story) και για το ήθος του. Hold that thought.
Ιστορία με sequel
Έληξε το συμβόλαιό του και γύρισε ο άνθρωπος στο σπίτι του. Ολοκληρώθηκε και όλη η νομική διαδικασία που είχε ανοίξει μεταξύ αυτού, του πανεπιστημίου του Louisville και του NCAA και άρχισε να ψάχνεται ο άνθρωπος για δουλειά. Ο εν Η.Π.Α. ατζέντης του μάλλον δεν έβρισκε κάτι. Ο εν Ελλάδι όμως βρήκε. Και μάλιστα δύο δουλειές. Και έτσι, ανακοινώνεται η «προφορική» συμφωνία του Rick Pitino με την ΕΟΚ, και η γραπτή συμφωνία του με τον ΠΑΟ. Η μεν πρώτη για μέχρι το Προ-Ολυμπιακό, και βλέπουμε. Η δε δεύτερη, για 1.5 χρόνο. Δηλαδή το υπόλοιπο της φετινής και την επόμενη σεζόν. Πάλι έρχεται να δουλέψει χωρίς κόστος αποτυχίας. Πάλι όχι δικό του roster (αν και οι φήμες λένε ότι είχε εισηγηθεί για την απόκτηση κάποιων από τους φετινούς παίκτες, από πέρυσι) και πάλι με τους ίδιους δημοσιογράφους «στο πλευρό του» (το γράφω σε εισαγωγικά γιατί δεν μπορώ να γνωρίζω αν πήγαν στο πλευρό του μόνοι τους, αν τους κάλεσε αυτός, αν το έκανε ο ατζέντης του ή αν ενεπλάκη η ΚΑΕ ΠΑΟ). Και είχαν και άλλο ένα επιχείρημα. Πέρυσι έκανε double ο Pitino με τον ΠΑΟ! Τα πράγματα όμως στη Euroleague (που εκεί είναι όλο το ζουμί) δεν ήταν τα ίδια με πέρυσι.
Δύο ήταν οι λόγοι που ο Pitino δεν έκανε τον ίδιο ντόρο με πέρυσι. Πρώτον, είμαι σίγουρος ότι οι αντίπαλοι προπονητές στη Euroleague τον κατάλαβαν. Και βλέποντας ότι για άλλη μία φορά ο ΠΑΟ δεν έχει κανέναν αξιοπρεπή παίχτη για τη θέση 5, είχαν βρει όλα τα κουμπιά . Δεύτερον, υποπτεύομαι ότι οι πιο έμπειροι παίχτες κατάλαβαν ότι είναι μόνο για τα fundamentals. Για αυτό και μαζί του έκαναν φοβερές εμφανίσεις οι Παπαπέτρου, Μήτογλου και (όχι και τόσο, αλλά πάλι καλά να λέμε) Παπαγιάννης. Γιατί όλοι τους έχουν περάσει από Αμερικάνικα κολλέγια, και όλοι τους ένιωσαν οικεία. Όχι ότι τους έμαθε τα απόκρυφα μυστικά της πορτοκαλί μπάλας. Είπαμε. Είναι ο coach’s coach. Στις ΗΠΑ μαθαίνεις στο high school τα βασικά του αθλήματος, ως αξιώματα. Στο κολλέγιο σου εξηγεί ο προπονητής το γιατί των βασικών. Και σου μαθαίνουν και έναν Χ αριθμό συστημάτων.
Το βασικό χαρτί που έπαιζαν όλοι οι δημοσιογράφοι ήταν το «ήθος». Ο άνθρωπος ήταν μπλεγμένος σε κύκλωμα παράνομων προσεγγίσεων παικτών για το NCAA, και κάποιοι Έλληνες δημοσιογράφοι έλεγαν για «ήθος». Βέβαια, όταν για χρόνια είχαν μάθει στο εξωαγωνιστικό επίπεδο του Ελληνικού μπάσκετ (χριστοπαναγίες Ιωαννίδη, τα νερά της CSKA, τα 50ευρα του Θανάση Γιαννακόπουλου, τα ντου για τα εισιτήρια του Παύλου Γιαννακόπουλου, την κοροϊδία προς τον Ζούρο για το laptop και το ντου των οργανωμένων στον Μπαρτζώκα επειδή «τόλμησε» να χάσει από τον ΠΑΟ), ο Pitino παρουσίαζε «ήθος». Ξέχασαν το γνωμικό «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια». Παρόλο που στη συγκεκριμένη περίπτωση η γυναίκα του Καίσαρα φαινόταν τίμια, χωρίς να είναι.
Το τέλος του ήθους
Με την πανδημία του κορωνοϊού, ο Pitino βρήκε ευκαιρία να πάει στις ΗΠΑ πριν κλείσουν τα σύνορα των ΗΠΑ. Λογικό. Η οικογένειά του είναι όλη εκεί. Εκεί είναι και το πανεπιστήμιο του Iona. Εκεί που θα δουλεύει από το καλοκαίρι ο Pitino. Τώρα, που είναι το ήθος? Τώρα, που πήγαν τα fundamentals της επαγγελματικής συμπεριφοράς? Αυτά που λένε ότι αν είσαι καλά σε μία δουλειά και βρεθεί μία καλύτερη, ενημερώνεις έγκαιρα την προηγούμενη. Τους δίνεις χρόνο να προετοιμαστούν.
Αλήθεια, πώς να νιώθουν τώρα οι οπαδοί του ΠΑΟ? Όχι όλοι. Αυτοί που θεωρούσαν ότι ο Pitino είχε ήθος. Αυτοί που όταν τους έλεγαν «έχει αρνητικό ρεκόρ στο ΝΒΑ ο Pitino, δεν είναι καλός στο scouting, δεν στήνει καλά roster, δεν κάνει για επαγγελματικό πρωταθλητισμό», απάνταγαν «δεν είναι το ίδιο ΝΒΑ με Ευρώπη και Ελλάδα». Που ποτέ τα παραπάνω σχόλια για τον Pitino δεν εξίσωσαν Ευρώπη και ΝΒΑ. Αλλά, αν δεν τα καταφέρεις στο ΝΒΑ με τόσες παροχές, ποιες οι πιθανότητες να τα καταφέρεις στην Basket League και στη Euroleague με βασικό 5άρι τον Παπαγιάννη, βασικό 2άρι τον Fredette και πρόεδρο/μεγαλομέτοχο/«ισχυρό άνδρα» της ΚΑΕ τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο?
Μία ειλικρινέστατη ευχή με τις λέξεις «κουράγιο» και «υπομονή» στους φίλους του ΠΑΟ που χρειάζονται ακόμα την γνώμη δημοσιογράφων για να διαμορφώσουν κι εκείνοι γνώμη. Κουράγιο φίλοι, τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα.
