Για τον Μάρτιο είχα πει ότι θα άκουγα περισσότερους δίσκους. Δηλαδή, είχα πει στον εαυτό μου αυτό που ήθελα να κάνω. Αλλά, δεν τα κατάφερα. Λίγο ένα κρύωμα (3 μέρες off), λίγο η παρουσίαση του αδερφού στον στρατό (3 μέχρις στιγμής και πάω για 4η επίσκεψη στην πόλη που υπηρετεί αύριο), δε μου άφησαν πολλές μέρες (δηλαδή, απογεύματα) για καινούριους δίσκους. Οπότε, έμεινα με αυτούς.
Darkest Hour – Godless Prophets & the Migrant Flora (USA)
Η σταθερότητα είναι ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει τους Darkest Hour από το 2007 που τους ανακάλυψα,και μέχρι σήμερα. Δυνατοί δίσκοι, με πολλά riffs (πολύ σημαντικό για το melodic death metal να ξεχωρίζουν τα riffs), και τις σκόρπιες δισολίες μεταύ Schleibaum και Carrigan να δίνουν το «κάτι παραπάνω». Να συμπληρώσω ότι προσωπικά δε με χάλασε ποτέ το «μπλέξιμό» τους με το metalcore.
Au Champ Des Morts – Dans La Joie (France)
Είναι μαύρο. Δεν χρειάζεται άλλες συστάσεις ή άλλες περιγραφές. Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω μερικές κλισέ εκφράσεις, αλλά δεν θα το κάνω. Αν δε με πιστεύετε, ακούστε το Nos décombres. Ξεκινήστε από την τύπου 60’s μπαλάντα της αρχής, για να παρακολούθησετε όλη την εξέλιξη προς το χαοτικό και ισοπεδωτικό φινάλε, με το απαραίτητο blastbeat.
Mors Principium Est – Embers Of A Dying World (Finland)
Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής: όταν πρωτοάκουσα τον δίσκο, πίστεψα ότι η έκδοση που είχα κατεβάσει για δοκιμή, ήταν corrupted ηχητικά. Σαν να είχε γίνει κάποιου είδους ηχογράφηση από streaming μέσω on-board κάρτας ήχου, και μετά το αποτέλεσμα να παρουσιάστηκε ως mp3. Όταν ξαναβρήκα τον δίσκο, η ποιότητα του ήχου βελτιώθηκε σημαντικά. Όχι όμως και η «ποιότητα» των συνθέσεων. Ούτε καν η παραγωγή. Παρατηρήστε το πόσο στεγνά και ανύπαρκτα ακούγονται τα drums, και πόσο άδειες είναι οι συνθέσεις στα σημεία που δεν υπάρχουν πλήκτρα.
Edenbridge – The Great Momentum (Austria)
Μόλις ξεπέρασε την κάπως περίεργη εισαγωγή του πρώτου τραγουδιού, άκουσα αυτό που περίμενα. Με τα συμφωνικά στοιχεία να είναι πάρα πολύ ιδιαίτερα και εύστοχα. ΟΚ, δεν έχει ο δίσκος το τραγούδι που μου τάραξε το «είναι» μου, αλλά δεν έχει σημασία. Η ποιότητα είναι δεδομένη.
Gloson – Grimen (Sweden)
Δεν τους ήξερα, αλλά από τις κριτικές που διάβασα, «ψήθηκα» να τους ακούσω. Πλασάρονται ως sludge/post-metal. Αλλά νομίζω ότι η βάση τους είναι το death metal. Τουλάχιστον σε αυτόν τον δίσκο. Για τα υπόλοιπα, θα δούμε παρακάτω. Με ιντριγκάρει και αυτό το EP-Live album-Single-LP που έχουν κάνει μέχρις στιγμής στη δισκογραφία τους.
Bloodbound – War Of Dragons (Sweden)
Όχι, όχι και πάλι όχι. Αν ήθελα να ακούσω κάτι που να μοιάζει τόσο πολύ στους Rhapsody, με το 1/10 από τις κιθάρες των Rhapsody, θα άκουγα Rhapsody (ίσως το Dawn Of Victory) και θα ξεπέρναγα χρονικά όλα τα solos.
Weltesser – Crestfallen (USA)
Sludge περιοπής, από πλευράς συνθέσεων και «ατμόσφαιρας». Αλλά η ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ξερή παραγωγή, σε συνδυασμό με τον χάλια ήχο στις κιθάρες, δε σε αφήνει να ευχαριστηθείς τον δίσκο. Κρίμα, γιατί οι συνθέσεις θα μπορούσαν να πάρουν κεφάλια πολύ εύκολα.
Blaze Bayley – Endure And Survive (England)
Ο Blaze Bayley πέρασε από τους Iron Maiden ως αντικαταστάτης (!!!) του Bruce Dickinson την περίοδο 1994 – 1999. Από τα μέσα της δεκαετίας των 00’s και μετά, πολλοί είναι αυτοί που εξέφρασαν την άποψη ότι ο Blaze είναι ένας καλός τραγουδιστής, που όμως δεν ταίριαζε με το ύφος των Iron Maiden, όσο κι αν προσπάθησε ο Harris να «φέρει» τις καινούριες συνθέσεις του στο ύφος του Blaze. Η αλήθεια όμως δεν είναι αυτή. Οι δύο πρόσφατες δουλειές του Blaze δείχνουν ότι είναι ένας μέτριος συνθέτης και ένας μέτριος και ελαφρώς επίπεδος τραγουδιστής. Συμπάσχουμε για τις προσωπικές δυσκολίες που αντιμετώπισε, αλλά προσωπικά δεν με αποτρέπει αυτό από να τον χαρακτηρίσω «μέτριο».
Breath After Coma – Leaders (Greece)
Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ μου. Δεν είχε περάσει καν από το μυαλό μου. Αλλά κάποια στιγμή, θα έβγαινε ένα συγκρότημα που θα έμπλεκε την grunge με το stoner στην Ελλάδα. Ε, να. Οι Breath After Coma. Και να μην ξεχάσω: απίστευτες συνθέσεις για ντεμπούτο!!!
Death Worship – Extermination Mass (USA)
Old school black metal. Με Σκανδιναβική νοοτροπία και Αμερικάνικη παραγωγή. Δεν ακούγεται. Πάμε παρακάτω. Δεν έχει νόημα.
